اود ءَ کہ اِنجیر اَنت، جَورانی بَر ئے بِستار چے
سُورمَگ ءَ چَمّاں کَنت دُنیا، پُر ءِ بِستار چے
کَدَّجاہے زِندَگی بَسّ ناچ پہ دێوانَگی
ھۆش ءُ سارا چے کن ئے، سُدّێں سَر ءِ بِستار چے
ما چَرے پُہلِ سِراتا سُہب ءُ بے گاہ گْوَستَگێں
مئے سَر ءَ ھَرّۆچ کئێت اِنت مَہشَر ءِ بِستار چے
اِشک تَئی زَہر اِنت کہ سَکرات ءَ رَسێنیت مَردُم ءَ
دِل نَگێگا ماں گیشّیت، دِلبَر ءِ بِستار چے
رَنگ گێشێں پاتُواں نَزّ آرت اَنت ماں دیدَگاں
سَنج تَئی اِے ھَپترَنگێں چادِر ءِ بِستار چے
کازی ءَ اِے گُہ نَوارتَگ داد مَن چۆن وارت باں
شَیر گۆں وَت زِندَگی کَنت شاِر ءِ بِستار چے
<سترُنگ><اِم>اَلیجاں داد