دَمانے جَلّ!
دَمانے جَلّ مَنی چَمّانی رُژنائی
مَنی تَہنایانی اُمر ءِ مۆسُم ساہَتے دَم کَن
تَئی گِترانگێں اَنارکاں آزسگوارێں کَمُّکێں چاراں
مَنی ھامێنێں زِرد ءِ سْرَپتَگێں یاتانی ھَجگێں پُلّ
مَباتاں کَہرَبارَنگ تَئی کُلۆنٹێں نَوجَوانیا
دِلُن اَرماں کَنت چۆ گُژنَگێں بَروار پہ تَئی پۆگَسێں رَکّاں
پہ اَرمانے تَئی آسکی دیدَگاں چاراں
ھَزار تُوپاں دِل ءَ کاراں
بُن اِنت اَرواہ گۆں اَرساں
جَگَر رۆک اِنت گۆں پاہاراں
مَن اَنچێں زِرنِگاہێں دْرۆشُمے چَمّاں کُتَگ اَندێم
تَہاری دُور اُشتیت کُنڈے ءَ لُنجێں، نِدارَہ کَنت
مَنی چَمّانی بے وابی مَن ءَ پہ بَش بَشے چاریت
ءُ بُرز ءَ دُور ماں آزمان ءَ جێڈیت ماہ گۆں اِستاراں
بَگَل نَمبێں بَنت رۆچ ءِ
سِلاہاں دَور دَنت دَریا
اِے تَہنائی کہ اُمر ءِ مۆسُم ءَ داتَگ
گۆں ھِچّ نێستا نَبیت آسَر
اِے داِم ھَست ءُ بَرجاہ اِنت
دَمانے جَلّ مَنی زَیمێں دِل ءِ بَربادی ءِ مَہرَم
دِلُن بَند اِنت کہ تَئی ھِنّیرَجێں مۆردانَگاں چُکّاں
ھُمارانی اَبَدمانێں زِر ءَ بُکّاں
بَیاں چاگِرد تَئی گُمراہێں بالاد ءِ
تَئی وَرنائی ءِ آس ءَ سُچاں چۆ کْرێچ ءُ اَگرێچ ءَ
تَئی ٹَہلانی مَن ءَ دْرۆہی
تَئی چَمّانی سَوگِند اِنت
مَن ءَ بے تَو دِگِہ کَسّ نێست
<سترُنگ><اِم>مُبارِک کازی